ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳလုပ္ရင္ အကုသိုလ္ ပေပ်ာက္ႏိုင္ပါသလား

Kls က အသွ်င္..ဘုရားတစ္ပည့္ေတာ္ကိုတစ္ခုေလာက္ေျဖေပးပါလားဘုရား အကုသိုလ္ လုပ္ထားသည့္လူတစ္ေယာက္ဟာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳလုပ္ရင္ ပေပ်ာက္ႏိုင္ပါသလားဘုရား..
တစ္ျခားဘာသာျခားတစ္ေယာက္ေမးထားလို႔ပါ..တပည့္ေတာ္လည္းမေျဖတတ္လို႔ပါဘုရား..
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား လို႔ ဗုဒၶကမာၻမွာေမးထားတာပါ။
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ဗုဒၶျမတ္စြာက အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ တတိယတြဲ-၄၉၇၊ ပဌမသေၪၥတနိကသုတ္မွာ ‘‘နာဟံ, ဘိကၡေဝ, သေၪၥတနိကာနံ ကမၼာနံ ကတာနံ ဥပစိတာနံ အပၸဋိသံေဝဒိတြာ ဗ်ႏၲီဘာဝံ ဝဒါမိ။ တၪၥ ေခါ ဒိေ႒ဝ ဓေမၼ ဥပပေဇၨ ဝါ အပေရ ဝါ ပရိယာေယ။

“ရဟန္းတုိ႔ (သံသရာ၀ဋ္ရွိေနသမွ်၊ ဘ၀ရေနသမွ်) ေစ့ေဆာ္ အားထုတ္ ျပဳလုပ္ ဆည္းပူးအပ္ကုန္ေသာ ကံတို႔၏ အက်ိဳးကို မခံစားရဘဲ ကင္းေပ်ာက္ျခင္းငွာ ငါဘုရား မိန္႔ေတာ္မမူ၊ ထိုအက်ိဳးကိုလည္း မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ျဖစ္ေစ၊ ဒုတိယဘ၀၌ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္ဘ၀အဆက္ဆက္၌ျဖစ္ေစ(တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ရသည့္ဘ၀တိုင္ေအာင္ျဖစ္ေစ) ခံစားရ၏။” လို႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။
သို႔ျဖစ္၍ ျပဳၿပီးေသာ အကုသိုလ္ကံကို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ရင္ ခႏၶာရွိေနသမွ်ေတာ့ ပေပ်ာက္ႏိုင္သည္ဟု မဆိုသာေပ။

သို႔ေသာ္ ျမတ္ဗုဒၶက ျဖစ္ျပီးအကုသိုလ္ကို ပယ္ရဖို႔ အားထုတ္ရမည္ ဟု သမၼပဓာန္္ ေလးပါး၌ မိန္႔ေတာ္မူထားသည္ မဟုတ္ေလာ၊ ျမတ္ဗုဒၶႏွင့္ ရဟႏၲာမ်ား အကုသိုလ္ကို ပယ္သည္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ပါမည္ေလာ..ဟု ေမးစရာရွိလာ၏။

ဧကန္ျဖစ္ၿပီးေသာ အကုသိုလ္ ျဖစ္ၿပီးအကုသိုလ္ႏွင့္ အလားတူေသာ မျဖစ္ေသးသည့္ အကုသိုလ္ကို ဥပၸႏၷပါပက (ျဖစ္ၿပီးအကုသိုလ္)ဟု ဆိုသည္။ ျဖစ္ၿပီးအကုသိုလ္မ်ားကို ေလာကီကုသိုလ္မ်ားက ပယ္ရွားပံုမွာ “ငါ..ပါဏာတိပါတမႈ(သူ႔အသက္သတ္မႈ္)ကို ျပဳမိတဲ့အတြက္ ေနာင္တတဖန္ ပူပန္ျခင္း ကုကၠဳစၥျဖစ္ေနလွ်င္ အကုသိုလ္ေတြသာ ထပ္ၿပီး တိုးပြားေတာ့မယ္။ ပူပန္မႈေၾကာင့္ မျပဳရာေရာက္ေအာင္ မတတ္ႏိုင္ႏိုင္ေတာ့” လို႔ ဆင္ျခင္ၿပီး ထိုျပဳမိတဲ့ ပါဏာတိပါတကို လံုးလံုး ဂရုမျပဳဘဲ ပယ္စြန္႔လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ေနာင္အခါလည္း အဲဒီပါဏာတိပါတအမႈမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ အထူးေရွာင္ၾကဥ္တယ္။ အဲသည္လိုနည္းအားျဖင့္ အားထုတ္ေသာ္ ၿဖစ္ၿပီး ပါဏာတိပါတအမႈကိုလည္း ပယ္ႏုိင္၊ ျဖစ္ၿပီး ပါဏာတိပါတအမႈႏွင့္အလားတူတဲ့ ပါဏာတိပါတကိုလည္း ပယ္စြန္႔ရာေရာက္ပါတယ္။ က်န္အကုသိုလ္မ်ာကိုလည္း နည္းတူသိပါ။

ျပဳၿပီးအကုသိုလ္ကို ပယ္တယ္ဆိုတာ အဆက္အသြယ္ျဖတ္လိုက္ျခင္းပါပဲ၊
ေနာက္ထပ္ ထပ္ၿပီး မလာေအာင္ လုပ္တာပါ။
ရွိၿပီးသားအကုသိုလ္ေတြကေတာ့ အမာရြတ္လို က်န္ေနမွာပါပဲ။
ကုသိုလ္ျဖစ္ျဖစ္ အကုသိုလ္ျဖစ္ျဖစ္ က်န္ေနမွာပါပဲ။ ကိုယ္လုပ္ၿပီးသား တစ္ခုကို မလုပ္ဘူးလို႔ ေျပာလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။

သို႔ေသာ္ သူ႔ကို အားနည္းသြားေအာင္ လုပ္လို႔ရတယ္။
ကံေတြ အက်ိဳးေပးႏိုင္ေအာင္ ကူညီတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ရွိပါတယ္။
ဘာေတြလဲ ဆိုရင္ ကိေလသာေတြပါပဲ။ အဲဒီကိေလသာေတြကို ဖယ္ရွားပစ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ဒီကံဟာ လံုး၀ အက်ိဳးေပးေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒီေနရာမွာ…. သခၤဓမၼသုတ္လာ အကုသိုလ္ပယ္နည္းကို ေလ့လာမွတ္သားသင့္၍ တင္ျပပါဦးမယ္။
အတၳိ ေခါ ပန မယာ ပါေဏာ အတိပါတိေတာ ယာဝတေကာ ဝါ တာဝတေကာ ဝါ။ ေယာ ေခါ ပန မယာ ပါေဏာ အတိပါတိေတာ ယာဝတေကာ ဝါ တာဝတေကာ ဝါ, တံ န သု႒ဳ, တံ န သာဓု။ အဟေၪၥဝ ေခါ ပန တပၸစၥယာ ဝိပၸဋိသာရီ အႆံ။ န ေမတံ ပါပံ ကမၼံ အကတံ ဘဝိႆတီ’တိ။ ေသာ ဣတိ ပဋိသခၤါယ တေၪၥဝ ပါဏာတိပါတံ ပဇဟတိ။ အာယတိၪၥ ပါဏာတိပါတာ ပဋိဝိရေတာ ေဟာတိ။ ဧဝေမတႆ ပါပႆ ကမၼႆ ပဟာနံ ေဟာတိ။ ဧဝေမတႆ ပါပႆ ကမၼႆ သမတိကၠေမာ ေဟာတိ။ (သံယုတ္၊ ဒု၊ ၅၀၅)

၁။ အကုသိုလ္ကို အကုသိုလ္လို႔ ျမင္တာ ပထမအဆင့္။
၂။ ျမင္ၿပီးလွ်င္ ဒါမေကာင္းဘူးလို႔ သိရမွာက ဒုတိယအဆင့္။
၃။ ေနာက္မျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္စည္းတာက တတိယအဆင့္။
၄။ အဲဒီအတြက္ အစားထိုးၿပီး ေကာင္းတာေတြခ်ည္းလုပ္တာ စတုတၳအဆင့္။
အဲဒီအဆင့္ ေလးဆင့္နဲ႔ အကုသိုလ္ကံေတြကို ပယ္ရွားပစ္မယ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ကံေတြကေန လြတ္သြားမယ္။

ေနာက္ဆံုးလြတ္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးတစ္ခုကေတာ့ ကံကို အကူအညီေပးေနတဲ့ ကိေလသေတြ လံုး၀ကုန္သြားၿပီဆိုလွ်င္ အဲဒီကံကေန လံုး၀လြတ္ေျမာက္သြားၿပီ။
အဲဒီလို လြတ္ေျမာက္သြားၿပီဆိုတာ ဘ၀တစ္ခုကို ေပးေနတဲ့ ကံကေန လြတ္ေျမာက္သြားတာ။ သို႔ေသာ္ အတိတ္က လိုက္လာတဲ့ ကံသည္ ခႏၶာကိုယ္ရွိေနေသးသမွ်ေတာ့ ႏွိပ္စက္ေနဦးမွာပဲလို႔ မွတ္ထားရမယ္။
ဥပမာ-အရွင္ေမာဂၢလာန္ ရဟႏၲာျဖစ္ၿပီးၿပီ၊ ကိေလသာေတြ ပယ္ၿပီးၿပီ။

သို႔ေသာ္ အတိတ္ကလိုက္လာတဲ့ အကုသိုလ္ကံရဲ့ အျပစ္ဒဏ္ကို ခံရေသးတယ္။ ဒါက အတိတ္က လုပ္ထားတဲ့ကံ။ အခု ပစၥဳပၸန္မွာ လုပ္တဲ့ကံေတြ ေနာက္ထပ္ ဒီကံေတြက မက်ိဳးမေပးေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆို ေနာက္ထပ္ဘ၀တစ္ခုကို သူတို႔ မထုတ္လုပ္ႏိုင္ေတာ့လုိ႔ပါပဲ

အဲဒါကိုေျပာတာ ကံကေနထုတ္လုပ္ၿပီးသား ဘ၀ကေတာ့ ဒုကၡေပးေနဦးမွာပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ ေခါင္းခဲတာတို႔ ခါးေတာ္နာတာတို႔ ဒုကၡေပးေသးတာပဲ။
ခႏၶာကိုယ္ႀကီးရွိေနသမွ်ေတာ့ အတိတ္က လုပ္ခဲ့တဲ့ကံေတြက ဒုကၡေပးဦးမွာပါပဲ။

အဲဒါကို တစ္ခ်ိဳ႕က ေယာင္ၿပီးေတာ့ ကိေလသာေတြ ပယ္ၿပီးျဖစ္ရဲ့သားနဲ႔ ကံကအက်ိဳးေပးရမလားဆိုၿပီး မေက်နပ္တာ ရွိေသးတယ္။ မဟုတ္ဘူး။ ကံရဲ့ အက်ိဳးဆက္ ေဟာဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီး ရွိေနေသးသမွ်ေတာ့ သူက ဒုကၡေပးလို႔ ရေသးတယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီပုဂၢိဳလ္ ေနာက္ထပ္ ငရဲက်ေအာင္တို႔ ဘာတို႔ လုပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။

ပဋိသေႏၶဆိုတဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ ေပးလို႔ မရေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတယ္။ လက္ရွိ ပ၀တၱိအက်ိဳးကေတာ့ အေႏွာက္အယွက္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိဦးမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒုကၡေတြအားလံုးၿငိမ္းသြားတဲ့ အႏုပါဒိေသသ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္သြားမွသာလွ်င္ လံုး၀လြတ္သြားတာ။ သဥပါဒိေသသ နိဗၺာန္ဆို ဒုကၡလာေပးေနဦးမွာပဲ။
အဲဒါကို ရည္ရြယ္လို႔ ရဟန္းတုိ႔ (သံသရာ၀ဋ္ရွိေနသမွ်၊ ဘ၀ရေနသမွ်) ေစ့ေဆာ္ အားထုတ္ ျပဳလုပ္ ဆည္းပူးအပ္ကုန္ေသာ ကံတို႔၏ အက်ိဳးကို မခံစားရဘဲ ကင္းေပ်ာက္ျခင္းငွာ ငါဘုရား မိန္႔ေတာ္မမူ။လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတာပါ။

အခ်ဳပ္ကေတာ့ ျပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကို ကုသိုလ္လုပ္ရင္ ပေပ်ာက္သြားသလားဆိုေတာ့ အဲဒီအကုသိုလ္ကံကို အေထာက္အပံ့ေပးေနတဲ့ ကိေလသာေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ႏိုင္ရင္ လုံး၀ေပ်ာက္ကင္းသြားႏိုင္တယ္။ သံသရာထဲမွာ ခႏၶာေတြ ရေနသမွ်ေတာ့ အဲဒီကံေတြက ေတာ့ အမာရြတ္လို က်န္ေနဦးမွာပဲ၊ အက်ိဳးေပးဦးမွာပဲလို႔ အေျဖေပးလိုက္ပါရေစ…။

ဒီအေျဖမ်ားထဲမွ အမွားအယြင္း လိုအပ္ခ်က္ တစ္စံုတရာရွိခဲ့ေသာ္ မိမိ၏ ဉာဏ္ႏုံ႔နဲမႈ ေလ့လာမႈအားနည္းခ်က္ေၾကာင့္သာျဖစ္၍ သာသာနာေတာ္ကိုအထင္မေသးေစလိုပါ…
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ….
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ကိုးကား..
အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ တတိယတြဲ၊
သံယုတ္ပါဠိေတာ္ ဒုတိယတြဲ၊
သၿဂိဳ ၤဟ္ဘာသာဋီကာ၊
ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ၏ ဓမၼဗ်ဴဟာ သင္တန္းသာမ်ား၏ ေမးခြန္းမ်ားကို ေျဖဆိုျခင္း။

ရနံ႔စံအိမ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
Powered by Blogger.