အေလာင္းမင္းတရားၾကီး ဦးေအာင္ေဇယ် ၏ ရိုးရွင္းထိေရာက္ေသာ တီထြင္မႈမ်ား


ေအဒီ ၁၇၅၂ ခုႏွစ္တြင္ အဘက္ဘက္မွ ယိုယြင္းေနေသာ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ကို ဟံသာ၀တီတပ္မ်ားက ခ်ီတက္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ျပ
ီး ရွင္ဘုရင္၊မိဖုရားႏွင့္ တကြ အထူးထူးေသာ နန္းစဥ္ရတနာမ်ား၊ဆင္ျမင္းလူ
သူအမ်ားကို ဟံသာ၀တီသို႔ ေဆာင္ယူခဲ့ၾကသည္။

ထိုသို႕ အင္း၀ကို မြန္တို႕ လႊမ္းမိုးမိေသာအခါ အေလာင္းမင္းတရားၾကီး ဦးေအာင္ေဇယ်သည္ ဟံသာ၀တီသစၥာကို မခံယူဘဲ မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္သာ တစ္ထီးတစ္နန္းထူေထာင္ရန္အတြက္ ဧရာ၀တီ ႏွင့္ ခ်င္းတြင္း ျမစ္ႏွစ္သြယ္စပ္ၾကား ေဒသကို ေျခကုပ္ယူကာ မြန္တို႔ သိမ္းပိုက္ထားေသာ ဗမာပိုင္နယ္ေျမမ်ားကို ျပန္လည္သိမ္းယူရန္ ၾကိဳးပမ္းခဲ့သည္။

ထိုသို႕ ၾကိဳးပမ္းရာတြင္ အခက္အခဲမ်ားစြာကို ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည္။ ထိုအခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္လႊားရန္အေလာင္းမင္းတရားၾကီး သည္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ရိုးရွင္း ထိေရာက္ေသာ တီထြင္မႈမ်ားကို အသံုးခ်ခဲ့ေလသည္။

(၁) သစ္ေစးသရိုးကိုင္ ခေမာက္ထူၾကီးမ်ား

သန္လ်င္ျမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ရာတြင္ စတင္အသံုးခ်ခဲ့သည္။ သန္လ်င္ျမိဳ႕ရိုးေပၚ ေလွကားေထာင္၍တက္ေသာ မုဆိုးဖိုသားတို႕ အေပၚသို႕ ဟံသာ၀တီသားတို႕သည္ က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေအာင္ ပူေလာင္လွေသာ ပြဲလ်က္ရည္၊ ခဲရည္ တို႕ကို ေလာင္းခ်ရာ အေသအေပ်ာက္ လြန္စြာမ်ားခဲ့သည္။ ထိုအခါ အေလာင္းမင္းတရားၾကီးက ခေမာက္မ်ားကို နဂိုထက္ အရြယ္အစားပိုမိုၾကီးမားေအာင္ ရက္လုပ္ေစျပီး အပူဒဏ္ပိုမိုခံႏိုင္ ေအာင္ သစ္ေစးထူထူ သုတ္ေစကာ ရဲမက္ေတာ္တို႕ကို ေဆာင္းေစခဲ့သည္။ ထုိအခါတြင္ မုဆိုးဖိုသားတို႔သည္ အလြယ္တကူ ျမိဳ႕ရိုးေပၚသို႕ ေရာက္ရွိကာ တုိက္ခိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။

(၂) ေကာက္ရိုး ျခင္းလံုးၾကီးမ်ား

ျပည္ျမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ရာတြင္ စတင္ အသံုးခ်ခဲ့သည္။ ျပည္ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားအနီးတြင္ မြန္တို႕သည္ ခံတပ္အခိုင္အမာစြဲ၍ ခုခံခဲ့သည္။ ခံတပ္သည္ အုတ္ျမိဳ႕ျဖစ္သည့္ အျပင္ အေ၀းပစ္လက္နက္မ်ားျဖစ္သည့္ အေျမာက္၊ စိန္ေျပာင္း မွသည္ မီးေပါက္ေသနတ္၊ ေလးျမား တို႕အထိ စံုလင္စြာ စီမံထား၍ ရဲမက္ေတာ္မ်ား အထိအရွမ်ားခဲ့သည္။ ( ပထမတိုက္ပြဲတြင္ မိဖုရားေခါင္ၾကီး၏ ေမာင္ေတာ္အရင္း အပါအ၀င္ ဗိုလ္ ငါးဦး မွာ ပြဲခ်င္းျပီး က်ဆံုးခဲ့သည္ဆို၏ )။ ထိုအခါ အေလာင္းမင္းတရားၾကီးက အ၀ ေျခာက္ေပ၊ အလ်ားေပႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ သံုးဆယ္ရွိေသာ ျခင္းလံုးၾကီးမ်ား ရက္ျပီးလွ်င္ ေကာက္ရိုးအျပည့္ထည့္ေစ၏။ ထို႕ေနာက္ ရဲမက္တို႕အား ျခင္းလံုးၾကီးမ်ားကို အကာအကြယ္ယူေစကာ ျမိဳ႕ရိုးအနီးသို႕ လွိမ့္၍ သြားေစ၏။ မီးေပါက္က်ည္ဆံ၊ အေျမာက္ဆံ ႏွင့္ ျမားတံ တို႕သည္ ျခင္းလံုးၾကီးမ်ားႏွင့္အေတြ႕တြင္မူ မည္သို႕မွ် သံုးမရေတာ့ေခ်။

(၃) ငရုတ္သီးမႈိင္း

ျပည္ျမိဳ႕ေတာင္မ်က္ႏွာ ကိုတိုက္စဥ္က ျဖစ္သည္။ မြန္တို႕သည္ ျမိဳ႕ရိုးေပၚမွပင္ ျမဲျမဲရပ္တည္ကာ ခုခံေနၾကသည္။ ပစ္စရာ ျမားတံ၊ က်ည္ဆံမ်ားကုန္သည့္အခါတြင္လည္း ျပန္မဆင္းဘဲ ဓါးမ်ားလွံမ်ားကို ကိုင္စြဲကာ မုဆိုးဖိုသားတို႕ တက္လွ်င္ ခုတ္ခ်ရန္ အသင့္ေစာင့္ေနၾကသည္။ ထိုအခါ ဦးေအာင္ေဇယ်က ၀ါးလံုး ကိုးေတာင္ ဆယ္ေတာင္ခန္႔ကို ထိပ္တြင္ ရႈးမီးတင္ကာ ယမ္းႏွင့္ ငရုတ္ေျခာက္ကို ညက္ေအာင္ေထာင္း၍ ထိုရႈးမီးထဲသို႕ထည့္ေစ၏။ ထို႕ေနာက္ ျမိဳ႕ရိုးေပၚမွ မြန္တို႕ထံ ထိုရႈးမီးမ်ားကို ေအာက္မွ ထိုး၍ မႈိင္းတိုက္သည္တြင္ မရပ္မတည္ႏိုင္ဘဲ ေျပးဆင္းၾကရေလသည္။ ( ကုန္းေဘာင္စတိုင္ ဓာတ္ေငြ႔လက္နက္ ဟုဆိုရေပမည္။ )

(၄) လွည္းရထားၾကီးမ်ား

ေရႊေညာင္ပင္ခံတပ္ကို တိုက္စဥ္က အသံုးျပဳခဲ့သည္ဆို၏။ ထု လက္ကိုးသစ္ခန္႔ထူေသာ ပ်ဥ္ျပားၾကီးမ်ားကို ဆက္စပ္၍ ခံတပ္လွည္းရထားၾကီးမ်ား တည္လုပ္ေစျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ရထားၾကီးတြင္းမွ ေျပာင္းေသနတ္မ်ား ပစ္ႏိုင္ရန္ အေပါက္ကို ၀ဲ ယာ ေရွ႕ တို႕တြင္ေဖာက္ကာ ရထားတြင္းတြင္ ဗိုလ္မႈး၊သူရဲသူခက္မ်ား လိုက္ပါရ၏။ တစ္စီးလွ်င္ အေျမာက္ သံုးလက္၊ သံကရနက္ တစ္ဆယ္၊ ရႈးမီး တစ္ဆယ္၊ ရဲတင္း၊ပုဆိန္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္၊ နားပန္ေစာင့္ေသနတ္ ႏွစ္ဆယ္ ႏွင့္ ရထား တြန္းရသူ ငါးဆယ္စီ ရွိသည္ဟု မွတ္တမ္းမ်ားက ဆိုသည္။ ေျခလ်င္တပ္မ်ားသည္ ထိုရထားၾကီးမ်ား ေနာက္ကကြယ္၍ လိုက္ရသည္ဆို၏။ ထိုရထားၾကီးမ်ားကို အသံုးမျပဳမီ တပ္ေတာ္၀င္ အခမ္းအနား အျဖစ္ အေလာင္းမင္းတရားၾကီးေရွ႕တြင္ ကိုးစင္းယွဥ္၍ ခ်ီတက္ျပစဥ္ တပ္အလယ္မွ ရထားအေပၚတြင္ ေခါင္းေပါင္းေပါင္းကာ ဟန္ပါပါ လိုက္ပါလာေသာ လူတစ္ေယာက္ကို ျမင္သျဖင့္ ေမးေတာ္မူရာ " ကၽြန္းဆံုျမိဳ႕သူၾကီး ရန္ေအာင္ေက်ာ္သူပါ ဘုရား" ဟုေလွ်ာက္ထားေလလွ်င္ "မာတလိနႏၵ"ဟူေသာဘြဲ႔ကို ေပးသနားေတာ္မူေလ၏။ ထိုရထားၾကီးမ်ားကို တည္ေဆာက္ရသည္မွာ ခဲယဥ္းဟန္တူသည္။ ေနာက္ပိုင္းတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ အသံုးခ်သည္ကို မေတြ႔ရေတာ့ေပ။

( ဤသည္တို႕မွာ အေလာင္းမင္းတရားၾကီး၏ လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ ထိေရာက္ေသာ တီထြင္မႈမ်ားသာျဖစ္သည္။ ထိုသို႕ ဥာဏ္ေျပးေတာ္မူေသာေၾကာင့္သာ ၀ါးရင္းတုတ္ႏွင့္ ထန္းလံုးခံတပ္ မွသည္ ကုန္းေဘာင္ဧကရာဇ္ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကို တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပမည္ ဟု ထင္ျမင္ယူဆ မိပါေၾကာင္း)

မွတ္ခ်က္။ ။August 17, 2014 တြင္ တင္ထားျပီးေသာ ပို႕စ္ကို ဒုတိယအၾကိမ္အျဖစ္ ျပန္လည္ဆန္းသစ္တင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ Thank you for your attention... =^_^=
ပၪၥမံ ေၾကာင္
Powered by Blogger.